W ostatnim czasie pojawiają się kolejne niepokojące doniesienia o atakach z użyciem noża w szkołach. Takie informacje skłaniają do refleksji nad tym, czy naprawdę wiemy, co dzieje się w głowach naszych dzieci. To pytanie, które powinien zadać sobie każdy rodzic.
Świat, do którego dziecko ma dostęp w telefonie
Współczesny telefon to nie tylko narzędzie komunikacji i rozrywki. To również przestrzeń, w której dzieci mogą zetknąć się z przemocą, hejtem, poniżaniem, presją rówieśniczą oraz treściami kształtującymi ich sposób myślenia i postrzegania innych ludzi. Warto zastanowić się, co nasze dzieci oglądają w internecie, z kim rozmawiają, w jakie gry grają i co robią, gdy zamykają drzwi swojego pokoju.
Obecność zamiast kontroli
Nie chodzi o to, by kontrolować każdy krok dziecka, odbierać mu prywatność czy wszędzie doszukiwać się zagrożenia. Istotna jest obecność, zainteresowanie i prawdziwa relacja z własnym dzieckiem. Warto być rodzicem, który nie tylko zapewnia dach nad głową, jedzenie i najnowszy telefon, ale także wie, co przeżywają jego dzieci.
Sygnały, których nie warto ignorować
Uwaga rodziców powinny zwrócić między innymi:
- nagłe, wyraźne zmiany zachowania,
- narastająca agresja i brak empatii,
- izolowanie się od bliskich,
- niepokojące wypowiedzi lub fascynacja przemocą,
- sygnały, że dziecko jest krzywdzone, poniżane albo samo krzywdzi innych.
Pojedynczy sygnał nie oznacza jeszcze, że dzieje się coś złego. Jeśli jednak coś nas niepokoi, nie należy udawać, że problemu nie ma. Warto porozmawiać, poszukać przyczyny, a w razie potrzeby poprosić o pomoc specjalistę.
Rozmawiajmy z dziećmi — nie tylko o ocenach
Zamiast pytań o stopnie, obowiązki i sprzątanie pokoju, warto zapytać: „Czy wszystko u Ciebie w porządku?”, „Czy ktoś nie sprawia Ci przykrości?”, „Czy widziałeś ostatnio coś w internecie, co Cię zaniepokoiło?”, „Czy jest coś, o czym boisz się mi powiedzieć?”. Nie oceniajmy od razu, nie krzyczmy, nie wyśmiewajmy. Czasami dziecko najbardziej potrzebuje wiedzieć, że może przyjść do rodzica z każdym problemem i nie zostanie z nim samo.
Bezpieczeństwo zaczyna się wcześniej niż przyjazd służb
Bezpieczeństwo w szkole nie zaczyna się dopiero wtedy, gdy na miejsce przyjeżdżają służby. Zaczyna się znacznie wcześniej — w domu, w relacjach, w rozmowach, w sposobie reagowania na przemoc i w tym, czy ktoś zauważy, że z młodym człowiekiem dzieje się coś niepokojącego. Odpowiedzialność za bezpieczeństwo dzieci spoczywa na nas wszystkich: rodzicach, szkole i całym otoczeniu. Nie możemy przewidzieć wszystkiego, ale możemy być bardziej uważni i nie pozostawać obojętni.
Nie czekajmy, aż wydarzy się tragedia, żeby zacząć rozmawiać o tym, co naprawdę ważne. Warto dziś zadać sobie jedno ważne pytanie: czy naprawdę znam swoje dziecko, czy tylko wiem, gdzie jest i co robi na co dzień? Przytulmy je, porozmawiajmy, odłóżmy na chwilę telefon, własne obowiązki i pośpiech. Czasami właśnie nasza uwaga, obecność i jedna szczera rozmowa mogą mieć ogromne znaczenie.
Źródło: Gmina Kolonowskie- profilaktyka i wsparcie
Fot. facebook.com
